Hayatta yanlış anlara, zamanlara veya olaylara takılıp kalıyoruz çoğu zaman .Aslında olması gerekene değil de ya da olması gerekenden bir korkak gibi kaçarken, hayatımıza hiçbir etkisi bulunmayan ufacık bir dala tutunmaya çalışıyoruz. Tutunmaya (kendimizi kandırdığımız )çalıştığımız, gözümüzde koskocaman bir çınar ağacı olarak gördüğümüz aslında kökü toprakla bile buluşmamış, daha ilk filizlenmeyi bile gerçekleştirmemiş bir ağaçtan  gelecek bekleme gibi yanlışa sürüklenmişiz. ne acı ki küçük dalları kıra kıra sona yaklaştığımızı düşünürken meğer ağaç diye bir şeyin baştan yokmuş. yani demem o ki ‘hüsranlı bir başlangıcın mutlulukla biteceğini hayal edişimizdeydi tüm hata ‘